Europejska Karta Społeczna

W zakończeniu art. 4 EKS dodano klauzulę, z której wynika, iż wykonywanie w/w praw może być zapewnione bądź poprzez swobodnie zawarte układy zbiorowe, bądź za pomocą innych środków, odpowiednich dla warunków krajowych.

Jak zauważa Jerzy Wratny, „(…) w art. 4 EKS mamy do czynienia z wyeksponowaniem kryterium potrzeb – zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i rodzinnym. Ten aspekt płacy godziwej wykazuje analogię do koncepcji płacy słusznej, rozwijanej od dawna w katolickiej nauce społecznej, odzwierciedlającej idee płacy życiowej oraz płacy rodzinnej27.

Europejska Karta Społeczna jest zbieżna z odpowiednim postanowieniem Paktu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych ONZ, gdzie również stanowi się (w art. 7a), że zarobek uzyskiwany przez pracownika powinien być godziwy I zapewniać zadowalające warunki życia dla pracowników i ich rodzin.

Jak wynika z wykładni i interpretacji w/w aktów prawnych, określenia „płaca godziwa” oraz „właściwy poziom życia” odnoszą się do płac najniższych. Intencje tych wykładni można by więc oddać, mówiąc pół żartem-pół serio, że każdy Europejczyk (z UE) powinien zarabiać co najmniej godziwie.

Wykładnie wskazują również na fakt powszechności przedstawionych wyżej zasad, które odnoszą się do wszystkich grup zawodowo-kwalifikacyjnych i warstw społecznych. Równolegle stwierdza się wyraźnie, że płaca godziwa może być zróżnicowana dla poszczególnych krajów, stosownie do poziomu ich rozwoju inny poziom życia może być uznany za godziwy na przykład dla Niemiec, inny dla Grecji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *