Niemieckie piwo i jego rodzaje

Piwo to zdecydowanie najbardziej znany niemiecki napój, nie tylko w Europie ale i na całym świecie. Jedna trzecia wszystkich światowych browarów znajduje się właśnie tutaj, to chyba o czymś świadczy i mówi nam, jaki stosunek mają Niemcy do tego złocistego trunku. Dla naszych zachodnich sąsiadów, którzy są prawdziwymi koneserami tego napoju piwo to ich sens i cel życia. Dobrze prosperujące małe browary są tu zjawiskiem masowym, a nie ewenementem. Kilka lat temu doliczono się ponad 4.000 gatunków rodzimego piwa oraz ponad 1.500 browarów! Na całe szczęście w naszej kochanej Polsce prawdziwi smakosze także lubują się w wyrobach lokalnych browarów, a nie tylko masowych produkcjach ogromnych fabryk. Niemieckie piwo podaje się zawsze zimne i z dużą ilością piany. Rytuał nalewania piwa może trwać nawet kilka minut, dlatego czasem nie pospieszajcie kelnera Was obsługującego, on chce dla Was jak najlepiej. Spotkania przy piwie trwają zwykle bardzo długo i towarzyszą im tłuste i konkretne przekąski, dzięki czemu biesiadnicy nie upijają się na umór. W trakcie imprezy piwosze unoszą kufel lub szklankę, mówiąc Prost i stuka się szkłem z najbliższymi współbiesiadnikami. W Kolonii warto spróbować piwa Kölsch a w Dusseldorfie – Alt. Na południu lubują się w pszenicznym Weizenbier a bezpośrednio przy naszej granicy popijają różne rodzaje pizlnera, czyli po naszemu Pilsa.
designerski-bar-piwo

  • Podstawowe rodzaje niemieckiego piwa:
    Alte lub Altbier, jak sama nazwa wskazuje jest to „stare” piwo poddane górnej fermentacji, które tak naprawdę otrzymuje się dużo szybciej niż tradycyjne ważonego browarka. Podczas degustacji na podniebieniu możecie wyczuć bogatszy „bukiet” walorów smakowych a w kuflu dostrzeżecie ciemnobrązową barwę.
    Dunkel lub Dunkelweizen to ciemne piwa poddane dolnej fermentacji oraz ciemne piwa pszeniczne. Odczucia smakowe zależy od wpływu aromatu, który może oddawać wrażenie większej słodkości, niż ona jest w rzeczywistości. Napój przybiera barwę od bursztynowej przez miedzianą, jasnobrązową do brązowej. Wszystko zależy od rodzaju użytego słodu jęczmiennego lub pszenicznego.
    Hefeweizen, Weissbier lub Weisse to piwa pszeniczne dojrzewające w butelkach. Białe piwo ma charakterystyczny owocowy posmak goździków, banana czy wanilii przypominający trochę smak gumy do żucia. Czasem zdarza się, że cierpki smak cytryny może wykrzywić nam usta i ściągnąć uśmiech z twarzy. W kuflu dostrzeżecie lekką mętność z powodu pozostałego osadu.
    Kristal lub Kristallweizen to filtrowane piwo pszeniczne pozbawione osadu. W smaku wyczuwalny jest bukiet bananowo-goździkowy. W lokalach serwowane jest w wysokich szklankach nierzadko z plastrem cytryny.
    Lager, jak sama nazwa wskazuje, piwo leżakuje i poddawane jest powolnej dolnej fermentacji. Do grupy tej należą pilznery, koźlaki, piwa marcowe, portery bałtyckie i inne. Występuje tutaj bardzo wiele odmian i smaków, dlatego ciężko jest je wszystkie opisać.
    Pils lub Pilsener to klasyczne piwo jasne pełne, którego produkcja rozwinęła się w XIX wieku w okolicach czeskiego Pilzna. Podczas degustacji Wasze podniebienie przez dość długi czas wyczuje szlachetną goryczkę chmielową z minimalną domieszką nut kwiatowych i korzennych.
    Kölsch jak sama nazwa wskazuje to piwo pochodzące z Kolonii. Należy do grupy jasny piw o bladozłotej barwie i jest jednym z nielicznych piw niemieckich górnej fermentacji. Od 1997 roku Unia Europejska przyznała Piwie Kolońskiemu chronione oznaczenie geograficzne i od tej pory nazwa zarezerwowana jest wyłącznie dla browarów z Kolonii oraz okolic. W smaku tego pszenicznego piwa możecie wyczuć posmak jabłka, brzoskwini lub wiśni oraz minimalny goryczkowaty posmak chmielu. W lokalach piwo podawane jest w prostych, cylindrycznych szklankach o pojemności 0,2 litra.
    Berliner Weisse to piwo górnej fermentacji dojrzewające w butelkach. Piwo jest cierpkie i orzeźwiające o ostrym cytrynowym posmaku. Berlińczycy to jasnosłomkowe piwo zabarwiają dla smaku syropem malinowym lub marzankowym, tak aby złagodzić jego smak. Możecie spotkać się z pytaniem kelnera: czerwone, czy zielone? Tutaj chodzi tylko o rodzaj barwnika/syropu.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *