Teoria dwuczynnikowa F. Flerzberga

Opinie o metodyce badań i miarodajności wyników są zróżnicowane. R.W. Griffin pisze, że „(…) obecnie teoria Herzberga nie cieszy się zbyt wielkim szacunkiem wśród badaczy przedmiotu. Wywarła ona jednak poważny wpływ na menedżerów i odegrała dużą rolę w uświadomieniu znaczenia motywacji do pracy”7.

Sam F. Herzberg, spoglądając z pewnej już perspektywy czasowej na pierwsze i późniejsze badania8, zwraca uwagę na fakt, że w 1959 roku, kiedy podejmował swe badania, wcale nie było oczywistym to, co wykazał, i co dzisiaj, w swej istocie, jest uznawane za oczywistość: że jakość pracy ma priorytetowy charakter na całym świecie, że wyższy poziom satysfakcji pracowników jest warunkiem wysokiej jakości i efektywności pracy, że ograniczanie się do motywacji płacowych, troski o warunki socjalne i o bhp absolutnie nie wystarcza.

Twierdzi też, że jego teoria jest prawdopodobnie najbardziej twórczą teorią psychologii przemysłowej, sądząc po liczbie badań, jakie ona wywołała. Wskazuje również na znaczenie tych badań dla rozwoju koncepcji zarządzania współuczestniczącego (partnerskiego), systemów kafeteryjnych, flexi-time i innych, wynikających „z ducha” wniosków z tych badań.

Niezależnie od kontrowersji i różnic w ocenach, tzw. teoria dwuczynnikowa F. Flerzberga jest dziś opisywana we wszystkich znaczących pracach dotyczących motywacji.

Jeszcze inaczej przedstawia potrzeby i ich hierarchię Ross A. Webber, powołując sie na ustalenia psychologii rozwoju. Jego ujęcie obrazuje schemat 16.

Przedstawiona przez Webbera struktura i hierarchia potrzeb, wykazująca pewne podobieństwo do piramidy potrzeb Maslowa, oddaje dobrze, jak się wydaje, punkt widzenia intelektualisty – człowieka nauki, literata czy artysty. Czy jednak większości ludzi – można dyskutować.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *