Zbędne wokalizacje – dalszy opis

Powinniśmy różnicować tempo mówienia w zależności od poruszanego tematu. Również rytm wypowiedzi powinien się zmieniać. W przeciwnym wypadku prezentacja będzie monotonna.

Akcenty. Rozłożenie akcentów w zdaniu ma ogromny wpływ na percepcję słuchaczy. Przeczytajmy poniższe zdania na głos, akcentując słowa oznaczone kursywą:

– „Nie powiedziałam, że ona ukradła spódnicę” (kto?)

– „Nie powiedziałam, że ona ukradła spódnicę” (co zrobiła?)

– „Nie powiedziałam, że ona ukradła spódnicę” (co ukradła?).

Akcentowanie słów ma wpływ na znaczenie zdania. Zauważmy, jak rozkładamy akcenty w ważnych zdaniach prezentacji i jakie nadajemy im znaczenie.

Dykcja. Dykcja to sposób, w jaki wypowiadamy słowa. Powinniśmy wymawiać wszystkie głoski, uważając, żeby nie zjadać końcówek. Słowa należy wymawiać wyraźnie, żeby słuchacze mogli je bez trudu zrozumieć. Uważam to za kluczową umiejętność w arsenale zawodowego prezentera.

Podczas prezentacji bardzo ważne jest staranne i wyraźne wymawianie samogłosek. Wiele słów można tylko wtedy zrozumieć, jeśli samogłoski są wyraźnie słyszalne (np. tor, tur czy tir).

Podczas ćwiczeń starajmy się tak wymawiać słowa, aby wszystkie dźwięki były dobrze słyszalne. Nie możemy jednak zwalniać tempa mówienia. Prezentacja powinna być zrozumiała i zwięzła, ale jeśli będzie zbyt powolna, jeśli zagubimy jej wewnętrzne tempo, stanie się mniej ciekawa. Mówiłem już wcześniej o tym, że najlepszą formą prezentacji jest „spotęgowana konwersacja”. Podczas wystąpienia powinniśmy zachowywać się tak, jakbyśmy rozmawiali z jedną osobą. Wtedy tempo mówienia będzie właściwe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *