Zalety metod uniwersalnych

W metodach analityczno-punktowych liczba punktów, jaką uzyskało w wycenie dane stanowisko pracy, jest podstawą do zakwalifikowania do określonej kategorii zaszeregowania. Na tym, najczęściej, rola tych metod w dziedzinie płac się kończy.

Przejście z kategorii zaszeregowania na płace następuje poprzez tabelę płac zasadniczych Tabela płac zasadniczych określa stawki płac zasadniczych przypisane do poszczególnych kategorii zaszeregowania. Niekiedy, zamiast tabel płac zasadniczych stosuje się siatki płac zasadniczych, o czym dalej.

Wśród metod wartościowania pracy wyróżnia się tzw. metody uniwersalne, przeznaczone do wycen ogółu prac, oraz metody wyspecjalizowane, adresowane wyłącznie do wybranych grup zawodowo-kwalifikacyjnych.

Specjaliści toczą spory, w istocie nierozstrzygalne, na temat wyższości metod uniwersalnych nad metodami wyspecjalizowanymi – i odwrotnią. W rzeczywistości każde z nich mają swoje zalety i ograniczenia. Zaletami metod uniwersalnych, stosowanych zarówno w Polsce, jak i w innych krajach, są:

– bezpośrednia przydatność do kształtowania relacji płac pomiędzy wszystkimi stanowiskami i pracami łatwość tworzenia właściwej „mapy płac” zasadniczych w skali całego przedsiębiorstwa

– większa łatwość wdrożenia. Jeżeli w tym samym zakładzie pracy stosuje się kilka różnych metod dla różnych grup pracowników, łatwo o zastrzeżenia i konflikty na tle różnic i niespójności kryteriów przyjmowanych w poszczególnych metodach.

Słabością metod uniwersalnych jest głównie, siłą rzeczy, niepełne dostosowanie do specyfik, nieraz istotnych, poszczególnych stanowisk i prac.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *